เข้าใจความหมายอัลกุรอาน

وَٱلۡفَجۡرِ

ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ

และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

และด้วยสิ่งที่เป็นคู่ และที่เป็นคี่

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ

ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ?

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

(แห่ง) อิร็อม ซึ่งมีเสาหินสูงตะหง่าน

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ

ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่างๆ

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

และพวกษะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ

และฟิรเอาน์ เจ้าแห่งตรึงเสาเต็นท์

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ

บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่างๆ

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ

แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

ดังนั้นพระผู้อภิบาลของเจ้าจึงได้เทความร้ายแรงแห่งการลงโทษบนพวกเขา

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ

ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระผู้อภิบาลของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระผู้อภิบาลของฉันทรงยกย่องฉัน

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ

แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขา ทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉันทรงเหยียดหยามฉัน

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ

มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا

และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا

และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا

หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا

และพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเสด็จมาพร้อมทั้งมลาอิกะฮ์ด้วยเป็นแถวๆ

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้ แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร?

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي

เขาจะกล่าวว่า โอ้ ฉันน่าจะได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ

แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่นการลงโทษของพระองค์

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ

และไม่มีผู้ใดผูกมัดเช่นการผูกมัดของพระองค์

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

โอ้ชีวิตที่สงบแล้วเอ๋ย

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ

จงกลับมายังพระผู้อภิบาลของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي

แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي

และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด