Unawain ang Qur’an

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

Nagkunot-noo siya[1] at tumalikod siya

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

dahil dumating sa kanya ang bulag.[2]

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Ano ang magpapaalam sa iyo na marahil siya[3] ay magpapakabusilak [sa kasalanan]

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

o magsasaalaala para magpakinabang sa kanya ang paalaala?

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

Tungkol sa nag-akalang nakasasapat [para mangailangan ng pananampalataya],

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

ikaw ay sa kanya nag-aasikaso.

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Ano [ang maisisisi] sa iyo na hindi siya magpakabusilak [sa kasalanan]?

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

Hinggil naman sa dumating sa iyo na nagpupunyagi [sa paghahanap ng kabutihan]

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

habang siya ay natatakot [kay Allāh],

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

ikaw ay sa kanya nagwawalang-bahala.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ

Aba’y hindi! Tunay na ang mga [talatang] ito ay isang pagpapaalaala;

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

kaya ang sinumang lumuob ay mag-aalaala siya nitong [ Qur’ān].

فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ

[Ito ay] nasa mga pahinang pinarangalan,

مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ

na inangat na dinalisay,

بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ

na nasa mga kamay ng mga [anghel na] tagatala,

كِرَامِۭ بَرَرَةٖ

na mararangal na mabubuting-loob.

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

Sumpain ang tao [na tagatangging sumampalataya]; anong palatangging sumampalataya nito!

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

Mula sa aling bagay lumikha Siya nito?

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Mula sa isang patak lumikha Siya nito saka nagtakda Siya rito.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

Pagkatapos sa landas[4] ay nagpadali Siya nito.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

Pagkatapos nagbigay-kamatayan Siya rito saka nagpalibing Siya rito.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Pagkatapos kapag niloob Niya ay bubuhay Siya rito.

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Aba’y hindi! Hindi pa ito gumanap sa ipinag-utos Niya rito.

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Kaya tumingin ang tao sa pagkain nito –

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا

na Kami ay nagbuhos ng tubig sa pagbubuhos,

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا

pagkatapos bumiyak Kami sa lupa nang biyak-biyak [para sa halaman],

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا

saka nagpatubo Kami rito ng mga butil,

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا

at ubas at kumpay,

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا

at oliba at datiles,

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا

at mga harding malago,

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا

at prutas at damo –

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

bilang tinatamasa para sa inyo at para sa mga hayupan ninyo.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Ngunit kapag dumating ang Dagundong[5]

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

sa Araw na tatakas ang tao mula sa kapatid niya,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

at ina niya at ama niya,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

at asawa niya at mga anak niya.

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ

Ukol sa bawat tao kabilang sa kanila sa Araw na iyon ay isang kaukulang sasapat sa kanya.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ

May mga mukha sa Araw na iyon na nagliliwanag,

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ

na tumatawa na nagagalak.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ

May mga mukha sa Araw na iyon na sa mga ito ay may alabok.

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

May lulukob sa mga ito na isang panglaw.

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

Ang mga iyon ay ang mga tagatangging sumampalataya na masasamang-loob.