เข้าใจความหมายอัลกุรอาน

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮ์) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮ์) ผู้เชิญ (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างนุ่มนวล

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮ์) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮ์) ผู้รุดหน้าไปอย่างว่องไว

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮ์) ผู้บริหารกิจการ

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ

ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ

สายตาของพวกเขาจะละห้อย

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ

พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ

เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ?

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ

พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ

ความจริงมันเป็นเพียงเสียงกึกก้องครั้งเดียวเท่านั้น

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى

จงรำลึกเถิดว่า พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่ระหว่างหุบเขาฏุวาอันสุทธิจำเริญ

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

เจ้าจงไปหาฟิรเอาน์ เพราะเขาได้ล่วงเกิน

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

แล้วจงกล่าวว่า เจ้าประสงค์จะเป็นผู้ผ่องแผ้วไหม?

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ

และจะให้ฉันนำเจ้าไปสู่พระผู้อภิบาลของเจ้าไหม เพื่อเจ้าจะได้ยำเกรง

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

แต่เขาได้ปฏิเสธและไม่เชื่อฟัง

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ

แล้วเขาก็หันหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ

แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระผู้อภิบาลสูงสุดของพวกเจ้า

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ

ดังนั้นอัลลอฮ์จึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรง

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا

พวกเจ้ายากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ได้ทรงสร้างมัน?

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا

พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้น แล้วทรงทำให้มันสมบูรณ์

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างจ้าของมันออกมา

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا

ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا

ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

ส่วนผู้ที่ล่วงเกินนั้น

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

ดังนั้นนรกคือที่พำนักของเขา

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระผู้อภิบาลของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا

พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮ์) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น?

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ

ด้วยเหตุอันใดเล่า เจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

ขึ้นอยู่กับพระผู้อภิบาลของเจ้าเท่านั้นคือวาระสุดท้ายของมัน

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا

ความจริงเจ้าเป็นแค่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮ์) เท่านั้น

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا

วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮ์) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่ในโลกนี้ เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น