เข้าใจความหมายอัลกุรอาน

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

เขา (มุฮัมหมัด) ทำหน้าบึ้ง และหันหลังให้

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

เพราะชายตาบอดมาหาเขา

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

และอะไรเล่าที่จะให้เจ้ารู้ หวังว่าเขาจะมาเพื่อขัดเกลาจิตใจก็ได้

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

หรือเพื่อรับคำตักเตือน เพื่อที่คำตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

ส่วนผู้ที่ถือตนเองเหลือพอแล้ว

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

เจ้ากลับเอาใจใส่เขา

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

และไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า การที่เขาไม่ขัดเกลาตนเอง

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

และส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความตั้งใจ

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

และเขาเกรงกลัว

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

เจ้ากลับเมินเฉยต่อเขา

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้รำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น

فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ

ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ

مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ

ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์

بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ

ด้วยมือของมลาอิกะฮ์

كِرَامِۭ بَرَرَةٖ

ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

มนุษย์นั้นถูกสังหาร (ถูกสาปแช่ง) เสียก็ดี เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

จากเชื้ออสุจิหยดหนึ่ง พระองค์ทรงบังเกิดเขา แล้วทรงกำหนดการสร้างนั้นทีละขั้น (จากเชื่ออสุจิสู่ก้อนเนื้อและสู่การเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์)

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

แล้วพระองค์ก็ทรงทำให้หนทางสะดวกแก่เขา (ในการคลอดออกมา)

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

ต่อมาพระองค์ให้เขาตายไป แล้วให้เขาลงหลุม

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ ก็ทรงให้เขาฟื้นคืนชีพ

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

มิใช่เช่นนั้น เขามิได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขา

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของเขาซิ

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا

เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายอย่างไร?

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا

หลังจากนั้น เราได้แยกแผ่นดินออกไป

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا

และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا

และองุ่นและพืชผัก

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا

และมะกอกและอินทผลัม

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا

และเรือกสวนที่หนาทึบ

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا

และผลไม้และทุ่งหญ้า

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

ทั้งนี้เพื่อเป็นปัจจัยแก่พวกเจ้าและสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทก้องขึ้นมา

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

และจากภริยาของเขา และลูกๆ ของเขา

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ

สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวแก่เขาอยู่แล้ว

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ

หลายใบหน้าในวันนั้นจะผ่องใส

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ

หัวเราะดีใจร่าเริง

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ

และบนหลายใบหน้าในวันนั้นจะมีฝุ่น

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธา พวกประพฤติชั่ว